"ഡോക്ടർ, ഇവനൊരു രക്ഷയുമില്ല";

ഒരു ഡോക്ടർ എന്ന നിലയിൽ, എന്റെ ക്ലിനിക്കിൽ ദിവസവും ഒരുപാട് രക്ഷിതാക്കൾ വരാറുണ്ട്. പലരുടെയും മുഖത്ത് ഒരേ ഭാവമാണ് - ആശങ്കയും നിസ്സഹായതയും. "ഡോക്ടർ, ഇവന് തീരെ ശ്രദ്ധയില്ല, ഒരിടത്തും അടങ്ങിയിരിക്കില്ല. പറയുന്നത് കേൾക്കില്ല, പഠനത്തിൽ വളരെ പിന്നിലാണ്. ഇവനെക്കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ തോറ്റു." - ഇങ്ങനെ തങ്ങളുടെ കുട്ടിയെ ഒരു 'പ്രശ്നമായി' കണ്ട്, ആകുലപ്പെട്ടാണ് അവർ വരുന്നത്.

​ADHD (Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder) എന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, ഈ രക്ഷിതാക്കളുടെ വിഷമം എനിക്ക് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. എന്നാൽ അങ്ങനെയുള്ള ഓരോ മാതാപിതാക്കളോടും എനിക്ക് പങ്കുവെക്കാൻ തോന്നിയ ഒരു ചിന്തയാണ്, അടുത്തിടെ ബാബു രാമചന്ദ്രന്റെ 'വല്ലാത്തൊരു കഥ' എന്ന പോഡ്‌കാസ്റ്റിൽ ഹോണ്ടയുടെ സ്ഥാപകൻ സോയിച്ചിറോ ഹോണ്ടയുടെ കഥ കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ വന്നത്. ലോകം ആരാധനയോടെ കാണുന്ന ആ പ്രതിഭയുടെ കുട്ടിക്കാലം, ഇന്ന് നമ്മൾ 'പ്രശ്നമായി' കാണുന്ന അതേ 'ലക്ഷണങ്ങൾ' നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.

​സോയിച്ചിറോ ഹോണ്ടയുടെ 'ADHD' കുട്ടിക്കാലം

​ഹോണ്ടയുടെ കുട്ടിക്കാലത്ത്, സ്കൂൾ പഠനം അദ്ദേഹത്തിന് വലിയൊരു കീറാമുട്ടിയായിരുന്നു.

​ശ്രദ്ധയില്ലായ്മ (Inattention): ക്ലാസ്സിലെ പാഠങ്ങളെക്കാൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയെ ആകർഷിച്ചത് പുറത്തുനിന്നു കേൾക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു. ആദ്യമായി തന്റെ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു കാർ വന്നപ്പോൾ, അതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ക്ലാസ്സിൽ നിന്നിറങ്ങി ഓടിയ കഥ പ്രശസ്തമാണ്.

​ഹൈപ്പർ ആക്ടിവിറ്റി (Hyperactivity): ഒരിടത്തും അടങ്ങിയിരിക്കാത്ത പ്രകൃതം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഊർജ്ജം മുഴുവൻ സൈക്കിൾ നന്നാക്കുന്ന അച്ഛന്റെ കടയിലെ യന്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും പഠിക്കാനായിരുന്നു. അതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ക്ലാസ് മുറി.

​എടുത്തുചാട്ടം (Impulsivity): ചിന്തിക്കുന്നതിന് മുൻപ് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ശീലം. സ്കൂളിലെ റിപ്പോർട്ട് കാർഡിൽ വീട്ടുകാരുടെ ഒപ്പ് വേണമെന്ന് വന്നപ്പോൾ, റബ്ബർ ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തമായി ഒരു സീൽ ഉണ്ടാക്കി ഒപ്പിട്ട കുട്ടിക്ക്, ഭാവിയിൽ ലോകം മുഴുവൻ അറിയുന്ന ഒരു ബ്രാൻഡിന്റെ ലോഗോ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ആരെങ്കിലും കരുതിയിരിക്കുമോ?

​ഇന്നത്തെ കാലത്തായിരുന്നെങ്കിൽ, ഒരുപക്ഷേ ഹോണ്ടയെയും 'പഠിക്കാൻ മോശം', 'ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവൻ', 'വികൃതി' എന്നൊക്കെ നാം മുദ്രകുത്തിയേനെ. എന്നാൽ യന്ത്രങ്ങളോടുള്ള അവന്റെ അടങ്ങാത്ത ആവേശമാണ് ഹോണ്ട എന്ന ലോകോത്തര ബ്രാൻഡിന് ജന്മം നൽകിയത്.

​കുറവുകളല്ല, സവിശേഷമായ കഴിവുകളാണ്

​എന്റെ അടുത്ത് വരുന്ന രക്ഷിതാക്കളോട് ഞാൻ എപ്പോഴും പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കാര്യമിതാണ്: നിങ്ങൾ ഒരു കുറവായി കാണുന്ന ഈ അവസ്ഥയുടെ മറുവശം കാണാൻ ശ്രമിക്കൂ. ADHD എന്നത് തലച്ചോറിന്റെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രവർത്തന രീതി മാത്രമാണ്. ഈ വ്യത്യാസങ്ങളെ ശരിയായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയാൽ അതൊരു അസാമാന്യ കഴിവായി മാറും.

​ഹൈപ്പർഫോക്കസ് (Hyperfocus): ADHD ഉള്ള കുട്ടികൾക്ക് താല്പര്യമുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ അസാധാരണമായ രീതിയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സാധിക്കും. ഹോണ്ടയ്ക്ക് യന്ത്രങ്ങളോടുണ്ടായിരുന്നത് ഈ ഹൈപ്പർഫോക്കസ് ആയിരുന്നു. നിങ്ങളുടെ കുട്ടിയുടെ ഈ 'ഹൈപ്പർഫോക്കസ്' എവിടെയാണെന്ന് കണ്ടെത്തുക. അത് ചിത്രരചനയിലാവാം, സംഗീതത്തിലാവാം, കമ്പ്യൂട്ടറിലാവാം. ആ കഴിവിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.

​അസാധാരണമായ ഊർജ്ജം (High Energy): അടങ്ങിയിരിക്കാത്ത കുട്ടിയെന്ന് നമ്മൾ പരാതിപ്പെടുമ്പോൾ, അവരുടെ ഉള്ളിലെ അടങ്ങാത്ത ഊർജ്ജത്തെയാണ് കാണേണ്ടത്. ഈ ഊർജ്ജം ശരിയായ വഴിക്ക് തിരിച്ചുവിട്ടാൽ കായികരംഗത്തോ, കലാരംഗത്തോ അവർക്ക് ശോഭിക്കാൻ സാധിക്കും.

പ്രശ്നപരിഹാരത്തിനുള്ള സർഗ്ഗാത്മകത (Creative Problem-Solving): ADHD ഉള്ള കുട്ടികൾ പലപ്പോഴും നേർവഴിക്ക് ചിന്തിക്കുന്നവരായിരിക്കില്ല. അവരുടെ തലച്ചോറിൽ ഒരേ സമയം പല ചിന്തകൾ വരും. ഇത് അവരെ മികച്ച 'പ്രോബ്ലം സോൾവർമാരും' പുതിയ ആശയങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നവരുമാക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണമാണ് സോയിച്ചിറോ ഹോണ്ടയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു നിർണ്ണായക സംഭവം. 1970-ൽ അമേരിക്ക 'ക്ലീൻ എയർ ആക്റ്റ്' എന്ന പേരിൽ കർശനമായ പുകമലിനീകരണ നിയന്ത്രണ നിയമം കൊണ്ടുവന്നു. അക്കാലത്തെ ഭീമന്മാരായ കാർ നിർമ്മാതാക്കൾ ഒന്നടങ്കം പറഞ്ഞു, "ഈ നിബന്ധനകൾ പാലിക്കുന്ന ഒരു എഞ്ചിൻ നിർമ്മിക്കാൻ അസാധ്യമാണ്," അവർ ആ നിയമത്തെ ശക്തമായി എതിർത്തു. എന്നാൽ ഹോണ്ട ആ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്തു. മറ്റുള്ളവർ പ്രശ്നത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചപ്പോൾ, ഹോണ്ട പരിഹാരത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി അദ്ദേഹം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതാണ് വിഖ്യാതമായ CVCC എഞ്ചിൻ. ഈ എഞ്ചിൻ അമേരിക്കയുടെ കർശനമായ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുക മാത്രമല്ല, മറ്റ് കമ്പനികളുടെ എഞ്ചിനുകളേക്കാൾ മികച്ച ഇന്ധനക്ഷമത നൽകുകയും ചെയ്തു. മറ്റുള്ളവർക്ക് 'അസാധ്യം' എന്ന് തോന്നിയത് ഹോണ്ടയ്ക്ക് തൻ്റെ സർഗ്ഗാത്മകത കൊണ്ട് 'സാധ്യമായി' മാറി. 

​രക്ഷിതാക്കളേ, നമുക്ക് എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും?

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ  സാധാരണയായി രക്ഷിതാക്കൾക്ക് നൽകാറുള്ള ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

​അംഗീകരിക്കുക, താരതമ്യം ചെയ്യാതിരിക്കുക: 

നിങ്ങളുടെ കുട്ടി വ്യത്യസ്തനാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുക. അവരെ മറ്റുള്ളവരുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസം തകർക്കും.

​അവരുടെ ലോകം കണ്ടെത്തുക: 

അവരുടെ അഭിനിവേശം എന്താണെന്ന് കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുക. അതിന് വേണ്ട സാഹചര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുക.

​ക്ഷമയോടെ കേൾക്കുക: അവരുടെ ആശയങ്ങൾക്കും ചിന്തകൾക്കും വില നൽകുക. അവ എത്ര വിചിത്രമാണെന്ന് തോന്നിയാലും അവരെ കേൾക്കാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും ശ്രമിക്കുക.

​വിദഗ്ദ്ധ സഹായം തേടുക: 

ആവശ്യമെങ്കിൽ ഒരു ഡോക്ടറുടെയോ കൗൺസിലറുടെയോ സഹായം തേടാൻ മടിക്കരുത്. അത് കുട്ടിയെ കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാനും അവരുടെ കഴിവുകൾ വളർത്താനുള്ള ശരിയായ വഴികൾ കണ്ടെത്താനും സഹായിക്കും.

​ഓർക്കുക, ക്ലാസ് മുറിയിലെ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങുന്നതായിരുന്നില്ല സോയിച്ചിറോ ഹോണ്ടയുടെ ലോകം. ഒരുപക്ഷേ, നിങ്ങളുടെ കുട്ടിയുടെ ലോകവും അതാവില്ല.

​അതുകൊണ്ട്, അടുത്ത തവണ നിങ്ങളുടെ കുട്ടിയുടെ 'വികൃതികളെ' ഓർത്ത് വിഷമിക്കുമ്പോൾ ഒന്നോർക്കുക: നിങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഒരു 'പ്രശ്നത്തെ'യല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങൾ മിനുക്കിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഒരുപക്ഷേ നാളത്തെ ലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്ന ഒരു പ്രതിഭയെയാവാം. ഓരോ കുട്ടിയുടെ ഉള്ളിലും ഒരു സോയിച്ചിറോ ഹോണ്ട ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാകാം; ആ പ്രതിഭയെ കണ്ടെത്തി ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്.

​ഈ ലേഖനത്തിന് പ്രചോദനമായ, ശ്രീ. ബാബു രാമചന്ദ്രൻ സോയിച്ചിറോ ഹോണ്ടയുടെ കഥ വിവരിക്കുന്ന വീഡിയോയുടെ ലിങ്ക് ഇതോടൊപ്പം ചേർക്കുന്നു.

Video Link